Get Adobe Flash player

Sinds Hille Kok op 19 april 1985 in Lourdes op een bijzondere wijze door God werd geraakt, tijdens het bidden van de kruisweg, is er veel gebeurd in haar leven en in het leven van Volendam. God heeft een vuur van liefde ontstoken in het hart van Hille en Hij heeft haar sindsdien begenadigd met talloze hemelse ervaringen: visioenen van Jezus, Maria en vele heiligen, hemelse geuren, inspraken in de vorm van gedichten en hemelse boodschappen, bedoeld voor alle mensen. 


Zoals iedere genade gingen ook de ervaringen van Hille gepaard met een delen in het kruis van Jezus: onbegrip, ongeloof en tegenwerking van medemensen en ook een innerlijk, mystiek lijden werden haar deel. Maar dit lijden doofde niet haar ‘enthousiasme,om zich beschikbaar te stellen als een instrument van God. Met hulp van Gods’ voorzienigheid werden de gedichten gebundeld en uitgegeven. 

Momenteel zijn er reeds vijf deeltjes verschenen. Ook zette Hille zich in om een verzoek van Maria te realiseren: in het Boelenspark zou een groot beeld van Maria moeten worden geplaatst. Op wonderlijke wijze kreeg Hille de medewerking van het gemeentebestuur van Volendam en er kwamen ook mensen die zich financieel garant stelden voor dit project. Op 10 maart 1988 werd er een beeld uit Nipokolanow in Polen, uit het klooster waar vroeger pater Maximiliaan Kolbe had gewoond, in het park van Volendam geplaatst. Het beeld stond er echter wat kaal en de hemel verzocht om er een kapel omheen te bouwen. Ook deze kapel kwam er en werd op 15 december 1993 door pastoor Hoogervorst ingezegend. 

Veel mensen, vooral uit Volendam en omgeving, kwamen bidden bij het beeld. Maria had zelf een gebedje gedicteerd, dat speciaal bij “Maria van het water”, zoals Zij zichzelf in Volendam noemt, gebeden moest worden. Dit gebedje werd afgedrukt op een gebedsprentje met een afbeelding van “Maria van het water”, zoals Hille dit werd getoond. Door de verspreiding van het gebedsprentje en de gedichtenbundeltjes kreeg “Maria van het water” grotere bekendheid in Nederland en daarbuiten. Er begonnen bedevaarders te komen uit heel Nederland en België. Dit raakte in een stroomversnelling toen zich met Pinksteren in 1997 op het Mariabeeld plots bloedtranen vertoonden. Deze bloedtranen waren verschenen in de nacht van de eerste op de tweede Pinksterdag. Pastoor Berkhout van Volendam was snel ter plaatse en nam wat bloed mee voor onderzoek in een laboratorium. Het bleek menselijk bloed te zijn. De media stortte zich op deze sensationele gebeurtenis: radio en televisie uit Nederland en uit het buitenland, tot Japan toe, zonden beelden uit van “Maria van het water” met de bloedtranen op haar gezicht. Het waren hectische dagen voor Hille, die door alle media werd benaderd om het verhaal van “Maria van het water” te vertellen.

Ook ikzelf heb in die dagen voor verschillende media de gebeurtenissen moeten becommentariëren. Na ongeveer een week heeft iemand, voor wie alle aandacht misschien te veel geworden was, de tranen van het beeld afgeveegd, waarna de aandacht van de media stopte. Pogingen werden daarna nog wel ondernomen om deze gebeurtenis te verklaren door te zeggen dat het allemaal kwajongenswerk was geweest. Persoonlijk ben ik er echter van overtuigd dat dit vrijwel onmogelijk is. 

De hoeveelheid bloed, de wijze waarop dit bloed op het gezicht van Maria zat, de omstandigheden (noodweer) in de nacht die bepaald niet uitnodigend waren voor jongelui, het ontbreken van elke beschadiging van de vele bloemen en planten die om het beeld stonden en vooral ook het ontbreken van kennis bij kwajongens omtrent dit verschijnsel van bloedtranen, maken het voor mij praktisch uitgesloten dat het hier om bedrog zou gaan.Maar hoe dan ook, “Maria van het water” was wereldwijd bekend geworden en de gelovigen bleven komen. Er zijn ook getuigenissen van mensen die op bijzondere wijze genezing hebben gekregen na het bidden bij Maria in het park. Kortom, alles wijst er op dat het hier in Volendam gaat om een werkelijke tussenkomst van de Hemel. Er kwam weer een verzoek uit de hemel: naast de kapel met het beeld van Maria zou een glorievol kruis, bekend van de boodschappen uit het Franse plaatsje Dozulé, geplaatst moeten worden.

Het kruis zou ‘s avonds verlicht moeten zijn, als een teken dat door velen gezien kon worden. Op vele plaatsen in de wereld is dit kruis van Dozulé reeds geplaatst en zo gebeurde ook in het park van Volendam. Op 2 maart 2002 werd het kruis ingezegend door pastoor Berkhout, in aanwezigheid van 7 andere priesters uit Nederland en België en van vele gelovigen. 

Behalve het beeld en het kruis in het park, zijn de gedichten en boodschappen die Hille ontving, van belang. De gedichten zijn, zoals gezegd, uitgegeven in boekvorm, terwijl de boodschappen steeds worden gepubliceerd in de plaatselijke krant, de NIVO. Deze boodschappen zijn van groot actueel belang. Ze laten het Hart zien van God, die bezorgd is om Zijn schepselen die Hem vergeten. 

Het zijn boodschappen, zoals Jezus en Maria die de afgelopen decennia overal ter wereld hebben gegeven. Het zijn oproepen aan de mensen om terug te keren naar God, om het gebed weer een belangrijke plaats te geven in het leven, om de sacramenten van de Biecht en de Eucharistie te ontvangen, om Gods geboden na te leven. Sommige boodschappen zijn expliciet gericht tot de priesters met een oproep om weer te geloven in het wonder van de Eucharistie en om verenigd te blijven met de paus. Veel boodschappen roepen op tot vertrouwen in God als onze Vader en in Maria als onze Moeder. De boodschappen waarschuwen ook voor de dramatische gevolgen van de zonde en het ongeloof. Gevolgen, die we dagelijks in onze wereld kunnen zien: rampen, oorlogen en morele verwording. De boodschappen hebben een apocalyptisch karakter waarin de strijd tussen God en de Kwade zichtbaar wordt en waarin de mens wordt opgeroepen om voor God te kiezen en zo redding te vinden. 

Zoals bij alle gebeurtenissen rond “Maria van het water” in Volendam, ben ik overtuigd dat deze boodschappen geïnspireerd zijn door God. Jezus en Maria doen hun uiterste best om overal ter wereld de mensen te brengen tot het geloof. De tijden zijn zeer ernstig en de boodschappen zijn bedoeld als een waarschuwing, een hand die God uitsteekt uit liefde voor Zijn schepselen. Daarom ben ik verheugd om het initiatief om de boodschappen die Hille de afgelopen jaren heeft ontvangen, te bundelen in dit boek en verder te verspreiden. Ik spreek de hoop uit dat velen deze hemelse boodschappen ter harte nemen en hun leven willen toevertrouwen aan Jezus en Maria, die ons leiden op weg naar onze hemelse Vader. 

Moge God Hille zegenen en beschermen in haar missie en moge Hij de harten van allen, die deze boodschappen lezen, raken met het vuur van Zijn liefde.

 

'n Priester.




29 oktober 1985

Deze gedichten waren de allereersten,
 die ik ' s nachts om twee uur moest opschrijven.
 In die tijd begreep ik deze woorden nog niet zo,
 en wist niet wat ze betekenden.
 Als uitverkoren op de trap,
Klom jij naar boven: Stap - voor - stap Zonder woorden.
 Alleen maar denken.
Dat God jóu deze Kracht kon schenken.
 Lege woorden, Zónder hoop: Is als een pot,
 Zonder stroop. Simpele woorden schenk
Ik jou, Breng de mensen tot berouw!
 Breng ze naar het Huis van God.
 Verder zal Ik voor ze zorgen,
 Tot dan houdt Hij Zijn Liefde verborgen.
 Reine zielen wil de Heer,
 Voor Zijn werk hier op Aarde.
 Ieder mens heeft hier zijn waarde,
 Waarvoor God Zijn Liefde zal bewaren.
 Stijgt een ziel ten Hemel op,
 En had zijn leven goed gebruikt,
 Voor Gods Heil en voor de mensen,
 Dat was wat God van hem wenste.
 Nederig en klein ben je op Aarde,
 Als de weg van God je kruist.
 Groot is de beloning voor ons boven,
 En daar-boven: stijgen wij in waarde.
 Mooi met woorden en lelijk in gedachten,
 Dat is niet Wat God van ons verwachtte.
 Hij wil van ons een rein en heerlijk wezen.
 En dat we God óók een beetje vrezen.
 Net als de kinderen hier op aarde,
 Hij wil zó graag Zijn Liefde geven.



International